Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Γάμος αλά... Ιταλικά !!!

Η πρόταση γάμου είχε γίνει, χωρίς τυμπανοκρουσίες και ρομαντισμούς... Θεωρούσα πάντα εαυτόν κάθε άλλο παρα ρομαντικό ον. Ο γάμος θα γινόταν σε ένα δημαρχείο της Αθήνας. Μπαίνοντας στο γκρίζο κτήριο αισθάνθηκα οτι ο χώρος αυτός δεν εξέφραζε αυτο που ήθελα να κάνω. Μήπως τελικά ήμουν ρομαντική?
Η ιδέα ήρθε μια μέρα αργότερα και ήταν απλώς καταπληκτική! Πολιτικός γάμος στην Ρώμη. Κανείς απο τους γνωστούς μου δεν το είχε πράξει εως εκείνη την στιγμή. Οι επόμενες 10 μέρες με βρήκαν μπροστά σε έναν υπολογιστή να συλλέγω πληροφοριές, πράγμα εξαιρετικά δύσκολο μιας και η ενημέρωση μεσω διαδικτίου ήταν ανεπαρκής.
Και φτάνουμε στο σημείο που ξεκινούν τα μαραθώνια τηλεφωνήματα στον δήμο της Ρώμης διάρκειας δύο μηνών. Λύση δεν βρέθηκε διότι η υπάλληλος του γραφείου δεν σήκωνε το τηλέφωνο ποτέ λόγω του μεγάλου φόρτου εργασίας.
Η λύση ήταν ΜΙΑ. Ακολούθησε η εξής σειρά γεγονότων:
  • Κράτηση εισητηρίων
  • Κράτηση ξενοδοχείου
  • Συλλογή πιστοποιητικών για τον πολιτικό γάμο.
1. Ληξιαρχική πράξη γέννησης
2. Υπεύθυνη Δήλωση (Συμπληρώνεται στο γραφείο Πολιτικών Γάμων)
3. Για τους διαζευγμένους: Ληξιαρχική πράξη γάμου στην οποία να αναφέρεται η λύση του γάμου (απο το ληξιαρχείο του τόπου τέλεσης του προηγούμενου Γάμου)
Ληξιαρχική πράξη θανάτου, εφόσον υπάρχει θάνατος.
Αγγελία γάμου δημοσιευμένη σε ΜΙΑ ημερήσια Αθηναϊκή εφημερίδα (2 φύλλα της εφημερίδας, ένα για τον κάθε ενδιαφερόμενο)
Φωτοτυπία ταυτότητας και αποδεικτικό κατοικίας
4. Για την παραλαβή της κάθε άδειας, απαιτείται παράβολο 15€ απο δημόσιο ταμείο.
Η άδεια πολιτικού γάμου για κάθε ενδιαφερόμενο εκδίδεται στο Δήμο της τελευταίας κατοικίας του.
Η άδεια πολιτικού γάμου εκδίδεται σε 8 ημερολογιακές μέρες.

Επόμενη στάση ήταν το προξενείο της Ρώμης για την μετάφραση των πιστοποιήτικων και την παραλαβή της nulla osta. Το απόγευμα μας βρίσκει στo Ufficio Matrimoni dell'Anagrafe Centrale (Via Luigi Petroselli 50 – tel.06/67103066). Η υπάλληλος,μια σημπαθητική 50χρονη,που δεν μιλούσε αγγλικά,κατα τ'άλλα πολυ εξυπηρετική και πρόθυμη,μας κλείνει την ημερομηνία του γαμου και μας ενημερώνει για τους χώρους που ο δήμος της Ρώμης προσφέρει για την τελετή αλλά και για το κόστος της. Στην ερώτηση μας για το αν είναι απαραίτητη η παρουσία διερμηνέα κατά την διάρκεια της τελετής ,η απάντηση ήταν αρνητική εφόσον εγώ μιλούσα Ιταλικά.
Εδώ πρέπει να σημειώσω οτι στην σελίδα του δήμου της Ρώμης γίνεται αναφορά για το κόστος της τελετής όσων αφορά τους μη δημότες που θέλουν να τελέσουν τον γάμο του στην Ρώμη και το κόστος αυτού ανέρχεται στα 370 ευρω. Εκεί λοιπόν πληροφορούμαστε οτι το ποσό ανερχεται στα 1200 ευρω για όποιον θέλει να παντρευτεί απο δευτέρα εως παρασκευή και 1400 για σαβ/κύριακο. Απο αυτο λοιπόν μπορείτε να αντιληφθείτε πώς πραγματικά λειτουργεί το κράτος αυτό ,όπου ολα ειναι business! Μόνο με την κατάλληλη ενημέρωση μπορείτε να είστε προετοιμασμένοι και αυτός είναι ένας λόγος παραπάνω της ύπαρξης του blog, “Il Greco a Roma”.
Το επόμενο ραντεβού ορίστηκε 2,5 μήνες μετά στο ίδιο γραφείο 2 μέρες πριν το γάμο για την πληρωμή. Προς μεγάλη μας έκπληξη διαπιστώσαμε οτι κάποιος είχε αλλάξει την ώρα του γάμου μας και απαιτήσαμε να αλλάξει. Ποιός θέλει να παντρευτεί 9.00π.μ.?
Η αφέλεια μου με οδήγησε στους αμαξάδες... Γνωρίζοντας οτι η βόλτα στο ιστορικό κέντρο στοιχίζει 30 ευρώ θεώρησα οτι το να πάω στο Campidoglio με άμαξα θα ήταν πραγματικά καλή ιδέα. Και επειδή φοβήθηκα τυχόν “απαιτήσεις”της τελευταίας στιγμής είπα την αλήθεια,οτι δηλαδή επρόκειτο για γάμο. Η τιμή που μας έδωσαν ήταν 300 ευρω για μια απόσταση μόλις 10'. Αυτό λοιπόν που έκανα ήταν να στείλω τον πάτερα μου , που ευτυχώς ήξερε κάτι κουτσοιταλικά,την ήμερα του γάμου,στους αμαξάδες για να παζαρέψει την τιμή. Η συμφωνία έκλεισε στα 150 ευρω, γνωρίζοντας οτι είχα πιαστεί ήδη κορόιδο για άλλη μια φορά.
Το ταξί έφτασε μισή ώρα πριν τον γάμο στο ξενοδοχείο και μαζί με τους γονείς μου ,άκρως συγκινημένους,κατευθυνθήκαμε στα ισπανικά σκαλιά και απο κει μεταβήκαμε με την άμαξα στο Campidoglio,και στην περίφημη “Sala Rossa” φιλοτεχνημένη απο τον Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni.
Πάνω στην άμαξα και σε όλη την διαδρομή τα φλας απο τις φωτογραφικές μηχανές έδιναν και έπαιρναν, οι τουρίστες βιντεοσκοπούσαν και εγώ πανευτυχής συμμετείχα κάνοντας σκέρτσα και πόζες.
Φτάνοντας στο Campidoglio ζήτησα απο τον οδηγό να ανέβει με την άμαξα απο την είσοδο των αυτοκινήτων αλλά προς παράλειψη της συμπαθέστατης κατα τ'άλλα υπαλλήλου του δήμου,χρειαζόταν ειδική άδεια για να ανέβει η άμαξα στην Piazza del Campidoglio.
Αποφάσισα να μην αφήσω τίποτα να με πτοήσει και ανέβηκα απο τα σκαλία.Ο Σωτήρης ήταν εκεί με το λευκό κουστούμι του και με περίμενε με ένα μεγάλο χαμόγελο. Φορώντας κόκκινο νυφικό βενετσιάνικου στιλ και με την βενταλια ανθοδέσμη μου,υποκλίθηκα όπως οι κόμισσες της βασιλικής οικογένειας καθώς με παρέδιδε ο μπαμπάς Σωκράτης και η μαμά Ευαγγελία.
Μπαίνοντας στην αίθουσα όλοι οι υπάλληλοι ήταν πολύ ευγενικοί μαζι μου,κάτι που δεν συνέβει και με τον Σωτήρη αφού δεν μιλούσε ιταλικά. Και ενώ τον καταλάβαιναν πάρα πολύ καλά,αρνούταν να του μιλήσουν στα αγγλικά , θεωρόντας το προσβολή. Αυτό που πραγματικά είχε συμβεί ήταν οτι ήταν απαραίτητη η παρουσία διερμηνέα μιας και ο ένας απο τους δυο μας δε μιλούσε την γλώσσα.
Αφου, λοιπόν ,συνειδητοποίησαν οτι δεν ευθυνόμαστε εμείς για την παράληψη,απαίτησα να βρεθεί άμεσα λύση. Μετέφρασαν λοιπόν το ιταλικό κείμενο που θα διάβαζε ο Δήμαρχος στα αγγλικά ώστε να το διαβάσει ο Σωτήρης και να είναι σίγουροι(οι υπάλληλοι του δήμου) πως αντιλαμβάνεται τον σκοπό της παρουσίας του εκεί. Βρήκαν, πρόχειρα μια ξεναγό, που γνώριζε υποτίθεται αγγλικά,απο τα γκρούπ που βρίσκονταν απ'έξω να το διαβάσει κατά την διάρκεια της τελετής.
Η τελετή είχε επιτέλους τελειώσει , χωρίς να λείψουν μερικά ακόμη ευτράπελα,και για την επόμενη μια τουλάχιστον ώρα βγάλαμε εκατοντάδες φωτογραφίες με όλα τα γκρουπ που ξεναγούνταν στην Ρώμη.

Στα ισπανικά σκαλία, τελευταίος προορισμός για φωτογραφίες , μας βρήκε μια αναπάντεχη έκπληξη.Το κρατικό ιταλικό κανάλι, rai uno, έκανε ρεπορτάζ για τους γάμους που γίνοται στην Ρώμη και μας, μου πήρε...καλύτερα,συνέντευξη!
Το γαμήλιο τραπέζι έγινε στο πρώτο εστιατόριο που βρίσκεται στην via delle carrozze,και επειδή παντού υπάρχει ένας έλληνας, η ιδιοκτήτρια του ristorante,ήταν η 1η ξαδέρφη της Δωροθέας Μερκούρη.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με το blog μας.

3 σχόλια:

  1. Όμορφες εμπειρίες!! Να ζήσετε!
    Να σας ρωτήσω μιά λεπτομέρεια: Για την έκδοση της Nulla Osta χρειάστηκαν ΟΛΑ τα έγγραφα που αναφέρετε στο κείμενο ή απλώς η Ληξιαρχική πράξη γέννησης ή Πιστοποιητικό Γέννησης;
    Φαντάζομαι πως τα υπόλοιπα χρειάζονται για πολιτικό γάμο στην Ελλάδα... Είναι έτσι ή κάνω λάθος; Ευχαριστώ για τη βοήθεια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Μανώλη,σε ευχαριστούμε πολύ για τις ευχές σου.Για την έκδοση της Nulla Osta χρειάστηκε το πιστοποιητικό γέννησης, το πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης και η ταυτότητα .Αυτά στην ουσία δηλώνουν α.τα ακριβή στοιχεία σου β.οτι είσαι άγαμος.Τα υπόλοιπα πιστοποιητικά χρειάστηκαν ,όπως σωστά ανέφερες ,για την έκδοση των αδειών γάμου στην Έλλαδα.Μετά την παραλαβή των οποίων χρειάζεται η μετάφρασή τους στο ελληνικό προξενείο-πρεσβεία(τώρα έγιναν ένα μετά την κρίση) ώστε να τα προσκομίσεις στο ειδικό γραφείο γάμων για ξένους στην Via Petroselli, 50.Υπόσχομαι οτι πολύ σύντομα σε επόμενο άρθρο μου θα αναφερώ με κάθε λεπτομέρεια στα έγγραφα αλλά και στην όλη διαδικασία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλησπέρα Βάσια!
    Ηθελα να σε κουρασω λιγο με καποιες ερωτησεις!
    Γνωρίζεις καθόλου τι ισχύει αν θέλεις να κάνεις γάμο σε ορθόδοξη εκκλησία της Ρώμης?
    Υπ'ηρχαν φθηνότεροι χώροι για πολιτικό γάμο?
    Είχατε καλεσμένους και πώς χειριστήκατε αυτά τα έξοδα?
    Και τέλος, περίπου τι παίζει στις τιμές σε άλλα έξοδα όπως ο φωτογράφος,τα λουλουδια κτλ?
    Σ' ευχαριστώ εκ των προτέρων!

    ΑπάντησηΔιαγραφή